گفتگو با یک بیمار کرونایی در اسلامشهر

گفتگو با خانم ۴۰ ساله در چهاردنگه که به ویروس کرونا مبتلا شده بود.

لطفاً در مورد زمان و چگونگی ابتلا به این بیماری توضیح دهید؟

دوازدهم اسفند ماه بود که سرفه های خشک و کمی سر درد به سراغم آمد و کم کم تا نزدیک های شب با احساس درد در بدن دچار بی حالی و ضعف شدید نیز شدم و شروع به خوردن مایعات گرم و قرقره آب نمک کردم، مقداری بهتر شدم ولی ترس بیش از حد و نگرانی از ابتلا به کرونا امانم را بریده بود بلاخره تا دو روز گاه گاه سرفه های خشک داشتم و بعضی مواقع سردرد خفیف و به هیچ وجه مایعات و سوپ و قرقره با سرم را کنار نگذاشتم تا اینکه احساس داغی و تب در من پدیدار گشت و اولین کاری که کردم با شماره ۴۰۳۰ #تماس گرفتم و با راهنمایی های بسیار عالی و تخصصی آرامش خود را حفظ کردم و با توصیه ایشان پس از احساس درد در قفسه سینه و کمی نفس تنگی به بیمارستان مراجعه نمودم .

پزشک بیمارستان با برخوردی بسیار خوب و آرامش بخش، پس از معاینه و ارائه توضیحاتم مبنی بر ارتباط با خواهر و خواهر زاده که هر دو کرونا مثبت بودند احتمال ابتلا را برای من صددرصد اعلام نمود و با توجه به علایمی که داشتم و خود مراقبتی هایی که انجام دادم توصیه نمود به همین منوال ادامه دهم و در قرنطینه خانگی بمانم، داروهایی هم تجویز کردند که نهایتا” همان مایعات و سوپ و قرقره آب نمک بیشترین توصیه ایشان بود و تاکید کردند در صورت نفس تنگی شدید و عدم قطع شدن تب به بیمارستان مراجعه نمایم .

به هر حال با سفارشات لازم به منزل برگشته و با دست و پنجه نرم کردن با این بیماری و سختی های بسیار با یاد خدا و دعای همه بستگان و مردم بزرگوار توانستم بعد از ده روز به حالت اولیه برگردم و خدارو شکر الان حالم بسیار خوب است و فقط کمی گرفتگی صدا برایم اذیت کننده است که با تماس با پزشکان مورد نظر اطمینان خاطر دادند که آن هم به زودی رفع خواهد شد.

پس با این حساب حدود ده روز در قرنطینه بودید وضعیت فرزندان و همسرتان چطور بود؟

از زمانی که به بیمارستان مراجعه کردم به مدت ۱۴ روز تمام در یک اتاق بودم و همسرم از فرزندانم در پذیرایی به دور از من محافظت میکرد و چقدر سخت گذشت از یکطرف بیماری خودم و از طرف دیگر احتمال انتقال ویروس به آنها نگرانیم را چندین برابر کرده بود گاهی اوقات سرفه های پشت سر هم امانم را میگرفت و آروم میشدم ولی به هر حال با رعایت دستورات پزشک و توصیه های دارویی با امید بسیار به آینده سختی های مورد نظر را تحمل کردم و خدارو شکر تا به امروز که حدود بیست و دو روز میگذرد هیچیک از اعضای خانواده دچار این بیماری نشدند.

از چه مایعاتی استفاده میکردید؟

آب ولرم – آویشن – پونه – چای کمرنگ-آب هویج- آب سیب و دمنوش های دیگر که حداقل روزی ۱۰ تا ۱۵ لیوان استفاده میکردم چون هر چقدر آب میخوردم احساس میکردم هنوز مایعات بدنم کم است و مرتب ادامه میدادم تا خشکی دهانم کمتر شود.

چه توصیه ای برای همشهریان چهاردانگه ای دارید؟

از همه همشهریان عزیز خواهش میکنم توصیه ها را جدی بگیرند و به هیچ وجه از خانه به جز موارد ضروری بیرون نیایند.
در بیمارستان شهدای یافت آباد وقتی حال بعضی از بیماران را میدیدم از #ترس و نگرانی لحظه ای آرام و قرار نداشتم واقعا” بعضی از بیماران خیلی حالشان بد بود و از همه مهمتر ترس از ابتلای فرزندان و بزرگان بستگانم نیز یکی دیگر از نگرانی هایم بود اگر چه به نظر خودم کاملا” رعایت کرده بودم و از وقتی تلوزیون اعلام کرد کاملا نکات بهداشتی را رعایت کرده بودم ولی متاسفانه حضور در مکانی شلوغ که در آنجا فردی مبتلا حضور داشته و ما نمی دانستیم باعث شده که ویروس به ما نیز سرایت کند که بعد از چند روز علائم آن آشکار شد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *