نعمت ترامپ برای روحانی

مصطفی هدایی در یادداشتی با عنوان «نعمت ترامپ برای روحانی» به بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با خانواده شهید حاج قاسم سلیمانی و ستاد گرامیداشت شهادت ایشان درباره رفع تحریم‌ها و خنثی‌سازی پرداخت.

به گزارش پایگاه خبری اسلامشهرخبر، مصطفی هدایی؛ کارشناس مسائل سیاسی در یادداشتی با اشاره به بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با خانواده شهید حاج قاسم سلیمانی و ستاد گرمیداشت شهادت ایشان درباره رفع تحریم‌ها و خنثی‌سازی آن نوشت: امام خامنه‌ای همچون همیشه افق و چشم‌انداز پیش‌روی کشور را با کلیدواژه‌های تاریخی مشخص کردند. ایشان عنوان کردند که لغو و رفع تحریم‌ها را حتی یک روز نباید عقب بیندازیم.

رهبر معظم انقلاب در این موضوع بیان داشتند که رفع تحریم‌ها باید صورت بگیرد، اما این موضوع نه یک روز، بلکه چهار سال است به‌خاطر بدعهدی آمریکایی‌ها به تأخیر افتاده است. این سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی به آن معناست که هیچ‌کس در حاکمیت مخالف رفع تحریم‌ها نیست ولی مهم‌ترین مساله عدم عمل غرب به تعهداتش و مهم‌تر از آن سیاست راهبردی برای خنثی‌سازی تحریم‌هاست تا دشمن دیگر به خود اجازه ندهد تا از نقاط ضعف داخلی نهایت سوءاستفاده را ببرد.

آمریکا اعتقاد دارد بدترین نوع تحریم‌ها را علیه ایران اعمال کرده است. این یک بلوف است. این کشور در راستای سیاست‌های خصمانه خود همواره جنایت‌ها و تخاصمات متعددی علیه ملت‌های مختلف جهان داشته است. از قتل عام و کشتار دسته جمعی با سلاح‌های نظامی تا برده کشی و تحریم انسان‌ها و ملت‌ها در چند سده از حیات دولت آمریکا. طرز کار دولت آمریکا برای تامین منافع ملی و به اسارت کشیدن کشورها و ملت‌ها برای ایجاد بازار بزرگ جهانی برای کشور خود، با استفاده از آمارها، تحلیل محتوای تاریخی و تجربیات کشورها و ملت‌ها قابل دسترس است.

در این بین تحریم به‌عنوان ابزار کارآمد سیاست خارجی آمریکا برای تامین منافع ملی از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است. شاهد هستیم حتی در جنگ‌های داخلی آمریکا و جنگ با بومیان از آن استفاده می‌شد. ما شاهد تهی‌سازی پشتوانه دولت‌ها یعنی ملت‌ها از طریق تحریم توسط آمریکا بوده‌ایم. فشار اقتصادی بر عراق و در نهایت زمینه‌سازی برای جنگ علیه حکومت بعثی از نمونه‌های بارز تاریخ معاصر است.

بیشترین فشارهایی که غرب از طریق تحریم بر کشورها و ملت‌ها تحمیل می‌کند در حوزه اقتصادی و معیشتی است. اقتصاد ایران دارای یک بیماری مزمن و خطرناکی است که با تحریم‌ها عود می‌کند و فشار ناشی از آن گریبان همه مردم را می‌گیرد.

اعتیاد به نفت و محصولات جانبی آن، اقتصاد ایران را به یک اقتصاد تک بعدی و آسیب‌پذیر تبدیل کرده و دولت‌ها نیز به جای چند وجهی کردن اقتصاد تلاش کردند تا بیشترین سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی را در حوزه نفت و اکتشفات صورت دهند و عملاً بخش‌های دیگر اقتصادی ابتر باقی مانده‌اند. از این طریق دشمن می‌تواند تنها با بستن راه‌های تجاری ایران در فروش نفت، کشور را تحت تحریم‌های سخت قرار دهد.

اما این تنها یک بخش ماجراست، مدیریت دولتی و رانت‌های موجود در آن، معضل دیگری است که تحریم‌ها را اثرگذار در بخش معیشتی می‌کند.

دولت حسن روحانی از سال ۹۲ و با بر روی کار آمدن وعده رفع تحریم‌ها و گشایش‌ها را داد. او توانست از دوقطبی کاذبی که تیم تبلیغاتیش ایجاد کرد نهایت استفاده را ببرد و مردم را بر سر دوراهی ادامه زندگی در تحریم یا در گشایش اقتصادی قرار دهد. دولت وی در چند سال نخست کشور را در انتظار توافق هسته‌ای و پس از توافق در انتظار به ثمر رسیدن تعلیق تحریم‌ها قرارداد.

دور انصاف است اگر نگوییم برای چندماهی فضای تنفسی ایجاد شد ولی به سرعت توسط کشورهای غربی و به‌ویژه مسدود شد. آن‌ها به خوبی درک کرده‌اند که نقطه ضعف دولت حسن روحانی در ایجاد فشار برای گرفتن امتیازهاست. به سرعت طرح‌های جاه‌طلبانه در قالب درخواست برای محدودیت‌های موشکی و منطقه‌ای آغاز شد.

بر روکار آمدن دونالد ترامپ؛ رئیس جمهور قمارباز و غیرعادی آمریکا این بهانه را به غرب داد تا بهانه عدم لغو تحریم‌ها را به گردن او بیاندازند ولی در کنار آن فشار بر تهران افزایش یافت. این بهانه حتی از سوی دولت حسن روحانی نیز به کار گرفته شد تا دلایل تمام ناکارآمدی مدیریتی خود را بر گردن ترامپ بیاندازد و در اظهارنظری اعلام کرد که هرکس فحشی دارد به سمت کاخ سفید روانه کند!

ترامپ تنها سیاست‌های غرب را اجرایی کرد و هیچ دلیلی وجود نداشت که روحانی بخواهد ناکارآمدی و ضعف خود را در مدیریت اجرایی به گردن او بیاندازند. روحانی می‌توانست در هشت سال مدیریتش به نحوی عمل کند که تحریم‌ها تاثیرگذاری چندانی نداشته باشند ولی او هشت سال را تلف کرد و در توهمات مدیریتی و مالی‌خولیایی وعده‌های وابسته به غرب کشور را به امان خدا رها کرد. ترامپ موهبتی بود تا دولت ناکارآمد تدبیر و امید خود را در پشت آن پنهان کند.

کل دنیا با ده‌ها دولت و حکومت ترامپ را تجربه کردند ولی هیچ‌کدام به اندازه دولت روحانی خود را متاثر از او نمی‌دانست. حال در زمانه‌ای که ترامپ باید کاخ سفید را ترک کند، روحانی در چند ماهی پایانی دولتش بازهم دخیل بر سر در کاخ سفید بسته تا حاجتش را در ثانیه‌های پایانی بگیرد.

خوشبختانه دیگر دولتی همچون حسن روحانی بر سرکار نخواهد بود تا پالس ضعف را به سمت غرب ارسال کند و بخواهد با دوقطبی‌های کاذب مردم را به انحراف بکشاند. ماه‌های پایانی دولت ماه‌های سعادت ملت ایران است تا برای مدیریت اجرایی یک فرد لایق و کارآمد را روانه پاستور کنند و از سال ۱۴۰۰ با کمک خداوند شاهد شکوفایی واقعی در اقتصاد و معیشت مردم باشیم.

انتهای پیام/*


ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *