لودریان با «توپ پُر» آمده اما باید با «دست خالی» بازگردد

ادبیات و شیوه گفتار وزیر خارجه فرانسه در آستانه سفر به تهران، نشانه گفتمانی طلبکارانه است و کسی که با چنین ادبیاتی پا به پایتخت ایران می‌گذارد، لاجرم باید دست خالی برود.

ادبیات و شیوه گفتار وزیر خارجه فرانسه در آستانه سفر به تهران، نشانه گفتمانی طلبکارانه است و کسی که با چنین ادبیاتی پا به پایتخت ایران می‌گذارد، لاجرم باید دست خالی برود.
به گزارش اسلامشهرخبر به نقل از فارس، «ژان ایو لودریان»، وزیر خارجه فرانسه شب گذشته در حالی وارد تهران شد که پیش از رسیدن قدم‌هایش به خاک ایران، شخص وی و نهاد تحت مدیریتش، عباراتی تند و بعضا توهین‌آمیز علیه جمهوری اسلامی ایران به کار بردند.

آقای لودریان قبل از سفر به تهران در گفت‌وگو با روزنامه فرانسوی «ژورنال‌ دودیمانش» رسما در خصوص نیازهای دفاعی ایران تعیین تکلیف کرد. وزیر امور خارجه فرانسه موشک‌های دوبرد ایران را ناسازگار با قطعنامه‌های شورای امنیت و همچنین فراتر از نیازهای ایران برای دفاع از مرزهایش خواند.

وی همچنین تهدید کرد که اگر ایران به «این موضوع» توجه نکند، ممکن است با تحریم‌های جدید مواجه شود.

وزارت امور خارجه فرانسه نیز در آستانه سفر آقای لودریان به تهران، در بیانیه‌ای تند اعلام کرد: «فرانسه بارها اعلام کرده است که برنامه موشکی ایران عاملی برای نگرانی‌های فراوان فرانسه و شرکایش است. این اقدام در راستای قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت نیست و عاملی برای بی‌ثباتی در منطقه محسوب می‌شود. ما همچنین مراتب نگرانی خود را در زمینه انتقال موشک به دیگران و کمک به گروهایی در منطقه اعلام کرده‌ایم. به همین دلیل ما امیدواریم که بتوانیم در مسیری درست با ایران مذاکره کنیم.»

این بیانیه می‌افزاید: «نقشی که ایران در منطقه ایفا می‌کند، پیامدهای بی‌ثبات‌کننده‌ای برای این ناحیه دارد. ما امیدواریم که ایران نقش مثبتی برای حل بحران در خاورمیانه داشته باشد و به حاکمیت کشورها احترام بگذارد. به همین دلیل در کنار دیگر موارد مانند یمن، لبنان و عراق، بحران سوریه و اقدامات بشردوستانه مورد توجه قرار خواهد گرفت.»

با این اوصاف، می‌توان گفت وزیر امور خارجه با «توپ پُر» به تهران آمده است و هدف اصلی او امتیازگیری از ایران در دو زمینه توان‌مندی های نظامی جمهوری اسلامی و همچنین نفوذ و قدرت منطقه‌ای ایران است.

شاید اقای لودریان خیلی تمایل نداشته باشد به خاطر بیاورد اما در دوران هشت سال جنگ تحمیلی، کشورش پس از اتحاد جماهیر شوروی سابق، اصلی‌ترین تامین‌کننده تسلیحات برای رژیم بعث عراق بود. از جمله تسلیحات بسیار مهمی که پاریس در اختیار بغداد قرار داده بود، جنگنده‌های پیشرفته میراژ بودند. در همان دوران ایران برای تهیه کوچکترین مایحتاج نظامی خود دچار مشکل بود.

در آن دوران به گفته شخص محمدجواد ظریف، همتای ایرانی لودریان، ایران برای دریافت یک موشک التماس می‌کرد تا بتواند از مردم خود دفاع کند.

سوال اینجاست: چرا کشوری با آن سابقه سیاه در جنگ تحمیلی به خود اجازه می‌دهد در خصوص نیازهای دفاعی ایران، تعیین تکلیف کند؟ آیا پاریس خود حاضر است در خصوص نیازهای دفاعیش از دیگر کشورها خط و توصیه بپذیرد؟

در اکثر رسانه‌های بین‌المللی چنین منعکس شده که سفر آقای لودریان به تهران با هدف «حفظ برجام» بوده است. اما معنی این عبارت آن است که: «لودریان به تهران آمده تا از ایران امتیازاتی بگیرد تا اروپا بتواند به استناد این امتیازات، دولت ترامپ را در توافق هسته‌ای حفظ کند.» این امتیازات هم همان‌طور که در خواسته‌های ترامپ آمده، منطقه‌ای و موشکی است.

اما نکته قابل توجه این است که: «ایران در جریان مذاکرات هسته‌ای برای حصول توافق کم امتیاز نداد، از سانتریفیوژ گرفته تا قلب رآکتور اراک و بازرسی‌های سخت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی. اگر امتیاز دادن موثر بود، ایران باید منافع گسترده‌ای را از آن امتیازدهی‌ها برداشت می‌کرد و افکار عمومی داخلی به‌خوبی آگاهند که هرگز چنین نشد.»

بنابراین، لودریان باید تهران را دست خالی ترک کند.

انتهای پیام/

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *